Persoonlijk

Wij zijn twee gewone mensen met een bijzondere God. Deze bijzondere God motiveert en inspireert ons voor onze missie. We vinden het een voorrecht en een uitdaging om te mogen wonen en werken in Afrika. Dat is niet altijd even romantisch, maar wel absoluut de moeite waard. Het is voor onszelf verrijkend en voor de ander van betekenis. Hieronder kort iets over onszelf.

PERSOONLIJK VERHAAL VAN WIEBE

Ik ben geboren op 3 september 1984 en opgegroeid in een positief christelijk gezin in Alblasserdam. Dat ervaar ik als een bijzonder voorrecht. Zeker als ik denk aan allen die dat moe(s)ten missen.

Na de middelbare school heb ik na lang wikken en wegen ervoor gekozen om de opleiding Management, Economie en Recht te gaan volgen. De gedachte om dienstbaar te zijn in het buitenland ging toen al door me heen. Zeker nadat ik na het eerste jaar van mijn studie een werkvakantie had gedaan in Bolivia. Stoppen of doorgaan was een serieuze overweging. Gelukkig heb ik besloten om door te gaan, want de veelzijdige opleiding is zeker nuttig in het ontwikkelings- en zendingswerk.

Aan het eind van mijn studie kon ik afstuderen bij de Foundation Burgland Charitas. Als creatieve invulling van mijn opleiding heb ik onderzoek gedaan naar het opzetten van charitatieve bouwprojecten in ontwikkelingslanden. Het afstuderen werd gevolgd door een baan bij Burgland Charitas. Sinds 2005 heb ik mij zo kunnen verdiepen in het ontwikkelingwerk en een stuk ervaring kunnen opdoen. Deze ervaring werd verder vergroot door de verschillende bezoeken ter plaatse en het contact met de mensen daar. Niet alleen het inzicht in het werk is gegroeid, maar ook de passie om zelf ter plaatse te wonen en te werken.

Na de MER-opleiding ben ik in 2005 gestart met de opleiding HBO Theologie in deeltijd. Dit vanuit het verlangen om missionair actief te zijn. Ondanks de vele uren die ik als een kluizenaar op mijn studeerkamer heb doorgebracht, heb ik nooit spijt gehad van deze keuze. Alleen al voor mij persoonlijk was de opleiding zeer vormend. Nu mag ik de opleiding ook dienstbaar maken voor anderen.

Op 30 augustus 2005 ben ik getrouwd met Gerdine; een kostbaar geschenk. We mogen samen onze plaats innemen in deze wereld. Dat is mooi. We zijn alle twee verschillend, maar één in ons geloof. Dat bindt ons samen. Ook in onze missie. God heeft ervoor gezorgd dat mijn verlangen een gezamenlijk verlangen is geworden. Dat vinden wij bijzonder. En het bevestigt ons dat als God iets van je vraagt, Hij je er ook samen klaar voor maakt.

PERSOONLIJK VERHAAL VAN GERDINE

Ik ben geboren op 16 september 1982 in Ridderkerk en heb vanaf mijn tweede tot achttiende levensjaar in Molenaarsgraaf gewoond, een klein dorpje in de Alblasserwaard. Ik ben opgegroeid in een liefdevol gezin, waar ik dankbaar voor ben.

Na de middelbare school heb ik de opleiding Verzorgende IG gedaan. Hierna ben ik gaan werken in Verpleeghuis De Wijngaard in Bosch en Duin. Ik heb daar eerst op een psychogeriatrische afdeling gewerkt en ben later omgeschoold naar administratief medewerker. In die functie heb ik ruim 5 jaar met veel plezier gewerkt.

Ondertussen mocht ik Wiebe leren kennen met wie ik in 2005 ben getrouwd. Omdat we in Alblasserdam zijn gaan wonen, kwam het goed uit dat er een vacature in Verpleeghuis Salem kwam op de medische administratie. Daar ben ik voor aangenomen per 1 januari 2007; een erg leuke baan in een gezellige werkomgeving.

Aan een uitzending naar Afrika had ik nooit gedacht. Maar bij Wiebe was dat anders. In het begin van onze relatie vond ik het best moeilijk om dat een plekje te geven. We hebben er samen veel over gesproken en niet op zijn minst voor gebeden. Door de jaren heen is er zo toch een verlangen gegroeid. Zeker onze reis in juli en augustus 2008 naar Malawi en Mozambique heeft daarin veel voor mij betekend. Ik mocht iets proeven van het Afrikaanse leven en ben diep geraakt door de armoede, honger en achterstanden in scholing en voorzieningen.

De nood van de kinderen is wat mij wel het diepste raakt. Velen zijn wees geworden vanwege HIV/aids of andere ziekten. Het is mijn verlangen deze kinderen te helpen en bij Jezus te brengen. Ik mag ze in woord en daad iets meegeven van de liefde van Christus. Hierbij besef ik dat dit werk niet altijd gemakkelijk zal zijn, maar in vertrouwen op onze hemelse Vader, Die deze route voor ons heeft uitgestippeld, mogen wij gaan. Ik ben dankbaar dat ik zo werkzaam mag zijn in Gods koninkrijk.